سلام دوستان من برگشتم!
راستش 2هفته ای میشه که برگشتم ولی هر چی به این مخم که چیزی به از کار افتادنش نمونده فشار آوردم نتونستم مطلبی رو روی کاغذ بیارم.
اما امروز با دیدن این همه لطف دوستان واقعا خجالت زده شدم و این شد که به این مطلب بسنده کردم.
همه بهم می گن که خیلی خوشتیپ شدی با این سر تاس و این عینک دودی و این پیرهن سفید اندامی. من که می دونم یه سرطانی که به خاطر مصرف بیش از حد داروهای فوث شیمیایی شکمش بالا اومده و مجبور شده سرشو از ته بتراشه اصلا قیافه ی جذابی نداره ، ولی چون نمی خوام مثل اونای دیگه که به مرگ نزدیک شدن و بد خلقی میکنن اعصاب خونوادمو که بیش از حد با من مهربون شدن و دوستام که هر روز میان و من بیرون میبرن به هم بریزم، سعی می کنم چهره ی خندانی داشته باشم، ولی کی از درون خبر داره!
می گن خوب میشی و سرطان خوش خیم بوده! ولی راستش این روزا خودمو خیلی به مرگ نزدیک می بینم و راستش اصلا ازش ترسی ندارم، این روزا روزای خوبی دارم، آخه از این طرف این همه محبت و از طرف دیگه خیلی به خدا نزدیک شدم، خیلی!
از همه ی دوستای خیلی خوبم که باهام همدردی کردن واقعا ممنونم و نمی دونم چه جوری ازتون تشکر کنم و از همه به خاطر نگرانی که واسشون درست کردم و همچنین نتونستم مطالب قشنگتونو بخونم عذر می خوام.
نمی دونم کی دوباره مطلب بدم ولی اگه اتفاقی توی زندگیم رخ داد یا خودم یا دوست عزیزم بهتون خبر می ده.
یا حق
راستش 2هفته ای میشه که برگشتم ولی هر چی به این مخم که چیزی به از کار افتادنش نمونده فشار آوردم نتونستم مطلبی رو روی کاغذ بیارم.
اما امروز با دیدن این همه لطف دوستان واقعا خجالت زده شدم و این شد که به این مطلب بسنده کردم.
همه بهم می گن که خیلی خوشتیپ شدی با این سر تاس و این عینک دودی و این پیرهن سفید اندامی. من که می دونم یه سرطانی که به خاطر مصرف بیش از حد داروهای فوث شیمیایی شکمش بالا اومده و مجبور شده سرشو از ته بتراشه اصلا قیافه ی جذابی نداره ، ولی چون نمی خوام مثل اونای دیگه که به مرگ نزدیک شدن و بد خلقی میکنن اعصاب خونوادمو که بیش از حد با من مهربون شدن و دوستام که هر روز میان و من بیرون میبرن به هم بریزم، سعی می کنم چهره ی خندانی داشته باشم، ولی کی از درون خبر داره!
می گن خوب میشی و سرطان خوش خیم بوده! ولی راستش این روزا خودمو خیلی به مرگ نزدیک می بینم و راستش اصلا ازش ترسی ندارم، این روزا روزای خوبی دارم، آخه از این طرف این همه محبت و از طرف دیگه خیلی به خدا نزدیک شدم، خیلی!
از همه ی دوستای خیلی خوبم که باهام همدردی کردن واقعا ممنونم و نمی دونم چه جوری ازتون تشکر کنم و از همه به خاطر نگرانی که واسشون درست کردم و همچنین نتونستم مطالب قشنگتونو بخونم عذر می خوام.
نمی دونم کی دوباره مطلب بدم ولی اگه اتفاقی توی زندگیم رخ داد یا خودم یا دوست عزیزم بهتون خبر می ده.
یا حق
